RSS  

بنام خدا

الهام از طبيعت براي رشد و اعتلاي معماري

طبيعت مواد خام را براي شکل گيري وجوه اصلي معماري فراهم آورده و فرمهاي معماري هم به شکلي که امروزه مي بينيم از درون همين وجوه رشد کرده اند و با آنکه قرنها ست سمت وسوي فعا ليت ما ، عمد تاً پشت کردن به طبيعت و جستجوي الهام در کتابها وچسبيدن کورکورانه و برده وار به فرمولهاي خشک و مرده بوده است اما گنجينه الهامات طبيعت تمام ناشدني است و چنان غني که هرچه از آن بردارند باز پاياني ندارد.
براي معمار هنرمند هيچ منبع زيبايي شناختي به اندازه درک قانون طبيعت ، الهام بخش و مفيد نيست. و البته طبيعت هم هيچوقت حاضر و آماده در دسترس نيست. و در مورد معمار هم ، همين صدق ميکند. با اين همه ، طبيعت در پس همه اشکال مشهودش ، يک مکتبي عملي دارد. معمار ميتواند در همين مکتب درکي از واقعيت را در ذهنش پرورش دهد که وقتي آنرا عملاً در کار خود پيا ده ميکند ، فراتر از واقع گرايي درهنر خود ميرود. در آنجا احساسي به او الهام ميشود که هرگز تا حد احساساتي گري رقيق تنزل نميکند و ياد ميگيرد که با دستي مطمئن تر ، مرز بسيار گيج کننده ميان چيزهاي عجيب و چيزهاي زيبا را ترسيم کند.
معمار بايد وحدت را درک کند در کجا ميتواند وحدت را چنان که در مکتب طبيعت يافت ميشود پيدا کند؟ درچه جاي ديگري ميتواند اين درسهاي عيني را که طبيعت با دست و دلبازي تمام آموزش ميدهد فرا گيرد؟ درکجا ميتواند تمايز فرمها را در درختان که تعيين کننده ي هويت است مطا لعه کند؟
هنر ژاپن بيش از هنر ملتهاي ديگر با مکتب طبيعت رابطه صميمانه دارد . در زبان رايج و معمول روزمره ژاپن کلمات بسياري همانند " ادابوري " ميتوان يافت که اگر بخواهيم خيلي دقيق ترجمه اش کنيم " شکل قرار گيري شاخه هاي يک درخت" ميشود. در فرهنگ ما چنين کلمه اي وجود ندارد و هنوز هم به آن اندازه متمدن نشده ايم که به اين چيزها بينديشيم . اما معمار نه تنها بايد انديشيدن به اين چيزها را بياموزد ، بايد تازه کردن گنجينه واژگان خود و تجهيز آن با واژه هاي مفيدي به، با معنايي اين واژه را نيز در اين مکتب فراگيرد.
و نهايتاً اينکه معمار بايد جهت رشد و اعتلاي فرهنگ معماري از طبيعت الهام گرفته و همانند بزرگان و استادان معماري سده هاي قبل به آغوش طبيعت بازگردد.
متشکرم